herfst?

•17 augustus 2014 • Geef een reactie

Voor mij voelt het al een beetje herfst: vooral door het weer maar ik denk dat het ook een ruimer gevoel is. Ik heb de indruk dat mijn ‘vakantie’ op zijn einde loopt: ik begin plannen te maken voor ’t komende cursusjaar. En ik kijk nog even achterom op een mooie zangweek en een speciaal zangweek-end. Alle twee heel verschillende ervaringen maar wel weer rijker.
Wat ga ik zoal doen? terug boetseren en wellicht op het kunstencentrum dat serieus afgeslankt is. Daarnaast ga ik nog mijn vrijwilligerswerk doen en kijken of het wat is om taalmaatje te zijn. En dan heb ik nog de vaste dingen die ik al ken: yoga, schilderen en de twee koren.
Er is nog wat tijd over maar… als ik alles vol stop dan ben ik niet meer flexibel en dat is niet erg fijn. Dus ja, het zal wellicht een minder druk jaar zijn… misschien heb ik dan wel ruimte om nu en dan eens iets uit te proberen van workshops. Dat zou ik wel graag doen. En misschien ook weer wat meer steenbewerking want in de vakantie kwam daar niet veel van terecht. Gelukkig heb ik een hele dag kunnen beeldhouwen op een workshopdag bij mijn ‘vroegere’ lerares. Misschien moet ik dat tijdens het jaar ook wat meer gaan doen want zo schiet het dan wel op (en kan ik thuis ook weer zelf verder). Ook al moet ik zeggen dat het dit keer wel grotere projecten zijn: omdat ik hak en het daarna nog moet egaal raspen, kruipt er enorm veel tijd in.
Wat gezondheid betreft en meer bepaald de ogen, gaat het niet zo lekker: minder zien en hopelijk is dat van tijdelijke aard. Maar het is wel lastig als je dat beetje wat je nog hebt ook nog eens moet inleveren. En ja, als ik terugkijk op de jaren, dan is er wel achteruitgang jammergenoeg. Maar zolang ik de dingen nog kan blijven doen en niet nog dingen moet loslaten, dan gaat het wel. Maar sommige zaken gaan wel lastiger en kosten ook meer tijd.

vakantietijd, komkommers

•27 juli 2014 • Geef een reactie

De vakantie is voor mij toch wel een apart soort tijd. Let wel, ik schrijf vanuit het standpunt van iemand die niet werkt en beperkt is. In die zin is het altijd vakantie maar dat is niet zo. Tijdens het jaar zijn er cursus of mogelijkheid tot vrij werk met anderen in het boetseren…. of iets anders, er zijn kooravonden en regelmatig zenbijeenkomsten. Je leven heeft structuur tijdens het jaar. Maar als het vakantie is, valt dat weg en dat zit je met een zee aan tijd. Ik dacht : laat ik wat extra dingen oefenen voor het koor waar ik pas bij ben – en dat is ook goed. Daarnaast kwam er een leuk aanbod om mee te doen aan een zangworkshop (koorzang) waar toch ook wel enige voorbereiding voor nodig is. Daarnaast  dacht ik, nu ben ik veel thuis, laat ik eens de boel gaan opruimen. Eens kijken wat gebruik ik en wat is niet meer echt nodig. Tijd genoeg om daarover na te denken en niet overhaast te werk te gaan. Maar eens opgeruimd en gepoetst, toch weer een stap verder. ik wou de vakantie ook nog gebruiken om na te denken over waar geloof ik nu eigenlijk in. God is zo’n onduidelijk en veelomvattend begrip: het katholicisme betekent voor mij niks meer met de beste wil van de wereld. De zazen heb ik wel weer opgepakt maar daar heb je geen geloof voor nodig of toch wel? je eigen geloof in volhouden, in openstaan, in zien, in confrontatie, in teleurstelling, in aanvaarding etc.

De vakantie leidt wel echt tot een vertraging in ritme: het hoeft niet allemaal meer op tijd. Maar toch maak je plannen, bedenk je dingen, hoe je het anders wil hebben. Dat laatste is wel zo: ik wil een ietsje groter netwerk, wat meer mensen kennen, wat meer verbonden-zijn. Daar ben ik over aan het nadenken – over wat wil ik en waar voel ik me goed bij.

alweer een maandje later

•29 juni 2014 • 2 reacties

de tijd is voorbijgevlogen: de vakantieperiode is begonnen. Althans wat betreft de culturele centra en werkplaatsen. Ik ga mijn leven er moeten op instellen en sowieso zal ik mijn dagbesteding na de vakantie ook moeten aanpassen omdat de werkplaats waar ik kon boetseren niet meer zal openstaan voor vrije werkruimte. Dat is natuurlijk heel erg jammer maar ja wat doe je eraan. Ik neem me voor om naar een hobbywerkplaats te gaan in mijn buurt en te kijken wat mogelijk is. Als het echt niet anders kan, is er nog een andere hobbycentrale maar ik heb me daar nog niet kunnen aarden na verschillende pogingen… en ik hoop dat er toch nog wat extra aanbod op dat cultureel centrum komt want dat is me dit jaar heel erg goed bevallen.

De laatste maand was ik vooral in de ban van muziek (welke muziek ga ik hier niet verklappen – that’s too obvious): het was liefde op het eerste gezicht. Ik merkte verschillende dingen: enorm veel zin om te oefenen maar ook angst om het weer kwijt te geraken (door afwijzing) : zo steek ik blijkbaar in elkaar. Ik zie er nu al naar uit om in september weer te beginnen. Ik heb het in het begin met de balkanmuziek ook gehad maar toch, niet op die manier. Ik denk dat het balkankoor te groot is, dat je meer kan wegzakken in de massa van 30 mensen, alhoewel ik nu niet bepaald op de achtergrond stond daar. Ik wil echt meer doen met dat zingen en daarom ben ik naar een tweede (kleiner) koor gegaan waar iedereen een bijdrage heeft en waar ook mogelijkheid is voor solo en individuele les. Ik vind dat ik er moet voor gaan want anders krijg ik er spijt van. 

Ik hoop dat alles goed komt want helemaal vertrouwen doe ik het nog altijd niet: mijn vertrouwen moet nog groeien. ik ben daarom weer begonnen met mediteren en ik ga nu ook nog een stap zetten – weer terug naar het geloof – ik weet niet of het mij zal liggen maar ik zie het wel. Of het iets in mij oproept, iets wat mij stimuleert om vertrouwen te krijgen in het leven. Sommige mensen volgen daarom een therapie maar bij mij werkt dat blijkbaar niet. Met geloof bedoel ik niet letterlijk iets buiten jezelf zoeken maar wel iets buiten jezelf plaatsen om het duidelijker te maken. Dankbaarheid aan God is in feite dankbaarheid voor het leven en iets in jezelf dat (ja, jezelf overstijgt). Het geloof staat volgens mij vol met raadsels, die je beslist niet letterlijk mag nemen maar eerder als iets dat moet rijpen omdat er een diepere betekenis in zit. Voor mij is het gemakkelijker om God te noemen dan gewoon de term ‘mijn hogere ik’ of ‘mijn wakkere geest’ … waarschijnlijk is dit pure ketterij soit, zo werkt het voor mij. Althans voorlopig. 

 

Veel later

•24 mei 2014 • Geef een reactie

Deze blog heb ik lang niet meer bezocht 🙂

Maar dan toch nog een update: dit jaar was er één van heel veel boetseren, regelmatig steenhakken en vooral sinds januari veel leren en ontdekken op gebied van muziek en zingen. Eén en ander kwam doordat er dit jaar de mogelijkheid was om van de vrije werkruimte gebruik te maken waar ik vroeger de cursussen volgde en dat was een hele goede. Alleen zal de vorm waarin ik nu werk weer veranderen omdat het centrum dan toch de opzet weer overhoop wil gooien. Voor volgend jaar is het nu nog de vraag wat wel zal kunnen. Ik ben dit jaar ook begonnen met schilderen in een klein groepje: het is intuïtief schilderen en dat zorgt ervoor dat ik me vrij voel om met mijn beperking toch te experimenteren met verf. En dat had ik niet verwacht: maar er zit wel evolutie in en het is ook heel leuk om het te doen.

En muziek: ik ben teruggegaan naar het balkankoor (waar ik vroeger gestopt was omwille van de moeilijke teksten) – ik was in die tijd inderdaad erg moe (en had weinig energie) en zag op tegen de teksten (er zitten wel bekkenbrekers tussen). Nu merk ik dat het allemaal nogal meevalt mits ik het goed overzichtelijk uitprint en het thuis even doorneem (zodat ik de tekst al een beetje in mijn hoofd heb). En het scheelt ook dat ik nu weer meer energie heb. Ik krijg er ook waardering dat ik goed kan zingen en ja dat is een enorme boost geweest. Omdat ik al een tijdje zoekende ben en cursussen volg bij Borg Groeneveld in Amsterdam, de workshops via het balkankoor meepik en nog steeds zangles bij Frohmut volg (omdat het zo bevrijdend is), wou ik toch het onderste uit de kan halen en heb ik me aangemeld bij een Gregoriaanse schola. De muziek spreekt me enorm aan maar het is niet al te gemakkelijk en zeg maar een stevige uitdaging. Ik vond de stemtest al een hele tour op zich (had me goed voorbereid op een evt. teleurstelling) maar heb het er goed vanaf gebracht. Maar dan begint het pas…

Enfin, wellicht post ik terug wat meer. Er volgt nu een weekje ‘vakantie’ waar ik niet echt voor kies en daarna is het nog een maand flink werken in de vrije werkplaats (nu het nog kan). Gelukkig heb ik in die vrije week meestal wel wat te doen en heb ik wat extra muZIEum werk erbij. Ja, ik heb het volgehouden en hoewel het niet echt met volle goesting is, doe ik het nog altijd. Soms valt het heel goed mee en dan is dat weer een motivatie om door te gaan en soms maken ze het te bont en heb ik er echt genoeg van. Ik zie het een beetje als werk.

En last but not least: heb ik sinds kort mijn mac echt in gebruik maar met de nodige verwikkelingen soms nog. Ik dacht net even dat de boel gewoon weer uitviel. En dat gebeurt wel nog eens om redenen die ik nog niet ken.

 

bezig

•8 oktober 2012 • Geef een reactie

Morgen heb ik rondleidingen te doen in de donkerbeleving. Ik ben officieel vorige zondag gestart. ’t Is nu een kwestie van blijven volhouden ondanks de nog aanwezige plankenkoorts.

Ik hoop ook dat het contact met de oudere dame die ik bezoek, blijft voortbestaan.

Ik heb gelukkig niet het gevoel dat het te veel is allemaal. Het komt allemaal op zijn tijd precies.

Ik heb ook bijna een steen af. Ik had het niet verwacht maar plots is hij af en moet hij enkel nog een sokkel krijgen.

wat zie ik

•26 september 2012 • 1 reactie

Die episodes van slechter zien, confronteren me telkens opnieuw met de broosheid van wat ik nog zie.

starten

•22 september 2012 • Geef een reactie

Vanaf volgende week ga ik gidsen in het muZIEum:  in het begin zal dat spannend zijn. Ik weet niet of ik tijdens de week veel zal moeten komen, het lijkt erop dat dit nog niet direct zo zal zijn. Ik heb me dan al opgegeven voor de zondag. Kwestie van definitief te starten.

De andere tak van vrijwilligerswerk: het bezoek aan ouderen, staat in de startsteigers.

Ik heb eerst gedacht of het niet wat te veel zou zijn maar dit jaar valt er een cursus uit. Dat wil zeggen dat er een vrije dag bij komt.

Om nog even op de reactie van L.A. te komen, nee van een hond is nu geen sprake van. Dat heeft toch zijn tijd nodig.